E-mail: tigerlily@queenzone.com
"Z zawodu jestem muzykiem, to całe moje życie i nie chcę go stracić dla jakiejś łatwej emerytury"
Roger grał na ukelele w tej grupie skifflowej.
Roger grał tu na perkusji.
Roger był głównym wokalistą i perkusistą.
W 1968 i 1969, Roger grał na perkusji obok Briana Maya na gitarze i Tima Staffela jako wokalisty i basisty. Więcej informacji w dziale dyskografia Smile.
Ta kolaboracja była po pierwsze próbą nowego zespołu Queen, ale pod inna nazwą, by nazwy Queen nie "spalić", a po drugie grą słowną na znanego Gary'ego Glittera. Wydano jedynie singel, 'remake' beach-boysowskiego utworu "I Can Hear Music". Stroną B stał się utwór, "Goin' Back", cover Dusty'ego Springfielda. Roger grał tu na perkusji i śpiewał w chórkach, w towarzystwie Briana Maya na gitarze i śpiewającego Freddiego Mercury'ego. John Deacon nie miał swojego udziału w tej kolaboracji.
Dla Ala Roger zagrał na perkusji na albumie z 1973 roku pt. "Past, Present & Future" (CBS S 65726, UK). Gra tam obok wielu innych muzyków, także perkusistów. Roger jest perkusistą w utworze "Roads To Moscow".
Al Stewart: śpiew, gitara, klawisze; Gitara: Issac Guillory, Tim Renwick, Peter Berryman, BJ Colem; Mandolina: Chaim Romano, Dave Swarbrick; Klawisze: Peter Wood, Francis Monkman, Bob Sargeant, Bon Andrews, Tim Hinkley, Rick Wakeman; Bas: Brian Odgers, Bruce Thomas; Bębny i perkusja: Michael Oliver, Lenox James, Frank Ricotti, John Wilson, Luciano Bravo, Roger Taylor; Chórki: Kevin Powers, Mick Welton, Krysia Kocjan, John Donnelly.
Na albumie z 1975 roku "Dangerous" Roger zagrał w jednym utworze. Uważa się, że Roger gra w utworze tytułowym.
Lista utworów:
"Dangerous"
Nagrywając w studiu Tridentu Roger miał dopomóc innemu wokaliście. W tamtym czasie wytwórnie lubiły promować po trzy zespoły na raz - i takie podpisywać kontrakty. Eugene Wallace miał być wydany właśnie z Queen. LP wydany w Wlk.Brytanii nakładem Trident, nr kat. EMC 3067. Muzycy: Eugene Wallace - śpiew, gitara akustyczna; Chris Spedding - gitara; Hughie Burns - gitara; Phil Chen - bas (grał później na solowej płycie Freddiego); Brian Odgers - bas; Phil Collins - bębny; Barry de Souza - bębny; Mike Morgan - klawisze (grał później z Freddiem). Produkcja: Robin Geoffrey Cable and Del Newman. Z płyty ukazał się jeden singel.
Roger śpiewał w chórkach w jednym utworze, "Survival", który został wydany w roku 1975 i pochodził z płyty o tytule "Tails Of Illusion" (GTO Records GTLP 006, UK). Muzycy: Noosha Fox - śpiew; Herbie Armstrong - gitara, śpiew; Kenny Young - gitara, śpiew; Jim Gannon - gitara; Jim Frank - bębny, Peter Solley - klawisze; Gary Taylor - bas.
Lista utworów:
Do utworu "You Nearly Did Me In" Roger, Freddie i Brian zaśpiewali chórki. Album nosił tytuł "All American Alien Boy" i został wydany w lutym 1976 roku nakładem Sony Music (Columbia Records PC 34142), wznowiony na CD w 1996 (SRCS9025) oraz 3.04.2006 (CBS-81310) z bonusami, m.in. utworem "Weary Anger", wczesną wersją "You Nearly Did Me In". Płyta zdobyła wtedy nagrodę 'Winner of 2006 Classic Rock Songwriter Award'.
Lista utworów:
"All American Alien Boy"
Muzycy: Ian Hunter - śpiew; Cornell Dupree; Gerry Weems - gitara; Dominic Cortese - akordeon; David Sanborn - saksofon; Arnie Lawrence - trąbka; Dave Bargeron - puzon; Lew Soloff - trąbka; Chris Stainton - klawisze, bas; Jaco Pastorius - bas, gitara; Aynsley Dunbar - bębny; Don Alias - perkusja; Freddie Mercury, Brian May, Roger Taylor, Ann E. Sutton, Erin Dickens, Gail Kantor, Bob Segarini - chórki.
Istnieją dwie wersje utworu "You Nearly Did Me In": album version (5:26) - dodatkowo instrumentalne intro, jedna zwrotka i refren; single version (3:30). Singel nie wszedł na listy przebojów.
"How Come You're So Dumb" to singel, przy którym Roger robił prawie wszystko: napisał utwór, grał na gitarze, bębnach i klawiszach oraz produkował go. Także wespół z Hilary Vance napisał muzykę i słowa do tego utworu. Nagranie miało miejsce w Mountain Studios w 1979 roku. Utwór wydano w 1980 roku nakładem Modern Records. Ten utwór brzmi nieco jakby był z płyty "Fun In Space". Lub jest to utwór solowy Rogera, ale przypisany artyście Hilary Hilary, jako niewystarczająco dobry. Jakkolwiek strona B singla wcale nie wymienia udziału Rogera.
Singel nie wszedł na listy przebojów.
Na singlu "Julie Andrews Greatest Hits" Roger śpiewa chórki i produkuje. To samo robi ze stroną B singla, utworem "Richard & Joey". Singel wydany w 1981 roku. Kolaboracja z komikiem Melem Smithem, kiedy Roger przebywał w Montreux.
"Emotions In Motion" to tytuł zarówno płyty, jak i singla, na którym Roger wraz z Freddiem śpiewali w chórkach. Album wydany w 1982 roku nakładem Capitol Records EMI Electrola (nr kat. LP: 1C 064-400 106; nr kat. MC: 1C 264-400 106; CD: C2-46480). Produkcja Mack i Billy. Miks Billy i Dave Thoener. Skład zespołu: Billy Squier - wokal, gitara; Alan St. Jon - klawisze, syntezator, chórki; Jeff Golub - gitara; Doug Lubahn - "sporadycznie" bas i chórki; Bobby Chouinard - ... co jeszcze? Płyta nagrywana przez Macka w Power Station, NYC w asyście Gary'ego Rindfussa. Uzupełniające nagrywanie: Musicland Studios, Monachium, Niemcy (podziękowania dla Stephana Wissneta i Dina Solery). Miksowanie: Record Plant, NYC (Jim Ball, asystent). Mastering: Sterling Sound (George Marino). Nadzór nad produkcją: Roger R. Vitale. Wykonanie okładki: Andy Warhol (c)1982. Projekt okładki i kierownictwo artystyczne Richard Evans. Podziękowania dla Freddiego i Rogera za "wsparcie emocjonalne" i dla Jimmy'ego i Shelly za bycie ze mną. Reedycje płyty: CD (1990), nr kat. 46480; LP (1990), nr kat. 46480; CD (2002), nr kat. DCC 201; CD (2007), American Blat 24352.
Lista utworów:
Roger zaśpiewał w chórkach do trzech utworów, z których dwa były singlami. Te tytuły to: "Right Away", "Diamonds & Pearls" i "Play The Game Tonight". Wszystkie te utwory znalazły się na płycie "Vinyl Confessions" (nr kat. CBS 85714; CD: Epic/Legacy 66418), wydanej w 1982 roku.
Muzycy: Phil Ehart - bębny; John Elefante - klawisze, śpiew; Dave Hope - bas; Kerry Livgren - gitara, klawisze; Robby Steinhardt - skrzypce, śpiew; Rich Williams - gitara.
Pozostali muzycy: Bill Bergman - saksofon altowy, saksofon tenorowy; John Berry, Jr. - trąbka; Jim Coile - saksofon tenorowy; Ben Dahlke - fagot; Beverly Dahlke-Smith - saksofon; Warren Ham - harmonjka; David Pack - śpiew, chórki; Greg Smith - saksofon barytonowy; Anne Steinhardt - skrzypce, chórki; Roger Taylor - chórki w "Right Away", "Diamonds & Pearls", "Play The Game Tonight"; Lee Thornburg - trąbka, saksofon; Donna Williams - śpiew, chórki.
Produkcja: Kansas, Ken Scott; Inżynier dźwięku: Ken Scott.
Na albumie "Dance" perkusja Rogera pojawia się trzy razy, w "Crash" (3:39), "You Are You Are" (4:03), "Moral" (4:33). Wydany 1.09.1981 (Beggars Banquet, nr kat. 80028; reedycja CD: 16.11.1999 Beggars UK-Ada). Płyta zadebiutowała na 3-cim miejscu listy przebojów, ale utrzymała się na niej jedynie przez osiem tygodni.
Muzycy: Gary Numan - śpiew, gitara, pianino, syntezator, bas, perkusja; Paul Gardner - gitara, klawisze, chórki; Rob Dean - gitara; Mick Karn - saksofon, bas; Roger Mason - klawisze; Roger Taylor, Cedric Sharpley - bębny; Tim Steggles - perkusja; Sean Lynch - programowanie. Płyta nagrywana w Rock City Sound Studios, Shepperton, Anglia. Odrestaurowanie cyfrowe - John Dent (1999, Loud Mastering).
W roku 1983 Brian zdecydował, że zbierze kilku znajomych, by 'pojamować'. To co powstało 21-go i 22-go kwietnia 1983 roku nagrał. Wynikiem tych działań powstał mini album "Star Fleet Project" (nr kat. 1C 038 1078061; Capitol MLP 15014 - 24 paź 1983). Fani Queen uznają za pomyłkę fakt, że Brian zaprosił do udziału Rogera, który zaśpiewał w chórkach utworu tytułowego "Star Fleet". Wydano singel, którego stroną B była instrumentalna wersja utworu tytułowego nazwana "Son Of Star Fleet". Śpiew Rogera nie bardzo wybija się w utworze, nie rozumiem więc skąd aż taki sprzeciw fanów.
Skład: Brian May - gitara i wokal; Edward Van Halen - gitara; Alan Gratzer - perkusja, Phil Chen - bas i Fred Mandel - klawisze. Produkcja: Brian May. Miksing: Mack. Inżynieria dźwięku: Mike Beiriger. Inżynieria uzupełniająca: Nick Froome. Płyta nagrywana w Record Plant, LA, Kalifornia, USA. Miksowana w SARM East i West w Londynie. Mastering:
Lista utworów:
We wrześniu 1985 Roger Daltrey wydał album solowy "Under A Raging Moon" (Ten Records Ltd. DIX CD17). Ten jest jednym z jego najlepszych. Wiele melodyjnych i przyjemnych dla ucha piosenek. Jednak najważniejszą rzeczą jest utwór ostatni, 11., zatytułowany "Under A Raging Moon". Nastrój w tym utworze jest naprawdę fantastyczny, a pod koniec utworu mamy sola na bębnach w wykonaniu różnych perkusistów. Drugim w kolejności jest Roger, tak więc od 4:09 minuty zaczyna się jego gra ;), która jest jedną z lepszych. Inne ciekawe solówki to Cozy Powell, Carl Palmer i Zak Starkey. Perkusista grający na całym albumie, Mark Brzezicki, jest przeciętny. Posłuchajcie tego kawałka! I pamiętajcie, szukajcie pełnej wersji albumowej, ponieważ wersja singlowa ma skrócone solówki perkusyjne!
Lista utworów:
Produkcja Alan Shacklock. Nagrywanie: Will Gosling (w asyście Dany Goburn i Chrisa Dickie'ego w RAK Studios, Londyn). Miksowanie: Alan Shacklock i Mark Wallis (w asyście Rogera Dobsona w Odyssey Studios, Londyn). Mastering Bob Ludwig Master Disk. Koncept okładki i fotografia Graham Hughes.
W roku 1985 Roger wsparł, razem ze swoim i queenowym producentem, Davidem Richardsem, Feargala Sharkeya. Taylor wespół produkował stronę A singla dla tego artysty, jak również grał dodatkowo na bębnach i syntezatorze. Singel zatytułowany jest "Loving You". Stronę B produkował sam Feargal.
Singel "Bursting At The Seams" wydano w 1985, a na nim Roger grał na perkusji i współ produkował z Davidem Richardsem.
Kiedy Taylor odpoczywał od Queen, miał czas na wystąpienia gościnne. Wystąpił więc u Eltona na albumie "Ice On Fire" (CD: Phonogram 826 213-2; LP: HISPD26). Zagrał na bębnach w utworze "Too Young". To bardzo spokojny utwór, dźwięki wydawane przez perkusję nie są tu zbyt skomplikowane - obowiazuje całkowite uproszczenie. Słychać jednak, że to Roger, mimo iż niewiele tu tak typowych dla niego talerzy. Wydana w 1985 roku.
Spis utworów:
Utwór "Love Don't Live Here Anymore" był singlem, wydanym w 1985, a pochodził z płyty "Take It Or Leave It" (LP: Virgin V2407; CD: EMI 0077778650324). Bębny zapewnia tu Rog ;) jak również współ z Davidem Richardsem produkuje singel.
Roger Taylor zagrał na perkusji na płycie "The Persuader" (LP EMI EMX 430032, 1985, Australia; CD EMI 8147672, 19.02.1998, Australia) w coverze Ricky'ego Nelsona "Fools Rush In". Album nagrano w Studio 301 'B' w maju i czerwcu 1985 roku.
"The Persuader"
Koprodukcja z Davidem Richardsem. Debiutancki album nazwany po prostu "Virginia Wolf". Wydany nakładem Atlantic Records (81274-1) w 1986 roku. Reedycja CD 1990 (Wounded Bird Records 0127425, USA)
Lista utworów:
"Virginia Wolf"
Po roku Roger znów zagrał dla Eltona. Tym razem album nazywał się "Leather Jackets", a utwór - "Angeline". Tutaj również John grał na basie. Wydany 1986. Nr katalogowe wydawnictw (Phonogram): LP 830 487-1; CD 830 487-2; MC 830 487-4.
Spis utworów:
Dla Magnum Roger współ produkował płytę "Vigilante" i śpiewał w chórkach do utworów "When The World Comes Down" i "Sometime Love". Płyta wydana nakładem wydawnictwa Polydor w 1986. Niestety muszę z przykrością stwierdzić, że te kolaboracje to nic wspaniałego... "Sometime Love" jest szalenie prosta, ale ta prostota nie robi jej dobrze (jak to było w przypadku Beatlesów na przykład). Nie tak wiele głosu Rogera, jest jednym z wielu głosów, nie wybija się. Lista utworów:
"Vigilante"
Roger jest wymieniony jako producent, głos z chóru i pomocnik ;) Zespół to: Bob Catley - główny wokal; Tony Clarkin - gitara, chórki; Wally Lowe - bas, chórki; Mark Stanway - klawisze; Mickey Barker - bębny.
Roger był producentem w Mountain Studios w tamtym czasie, dlatego wziął udział w nagraniach dla Magnum.
Album "Bullet Proof Heart" nigdy się nie ukazał, ale na szczęście dla fanów, Roger jedynie produkował tam trzy utwory, "1985" i dwa inne, których tytułów nie znam :( Nagrany w 1986.
To była wspaniała rzecz! Po raz kolejny fani Queen mogli narzekać, dlaczego znow gościnnie Roger - mógłby być to sam Freddie przecież. Lecz jeśli posłuchać tej właśnie wersji utworu "The Great Pretender" zauważycie, że nie ma innej wersji jak ta! I że te chórki Rogera są tu na miejscu, a nawet konieczne. Wersja oryginalna oraz inne wersje utworu nie są w stanie pobić wersji Freddiego. Śpiewa tam naprawdę niesamowicie, a kiedy słucha się słów, niemalże wierzy, że Freddie był wielkim oszustem.
Oprócz strony muzycznej, Rog pojawia się w wideoklipie do tego utworu, razem z Freddiem i Peterem Strakerem (dla którego Freddie z pomocą Roya Thomasa Bakera wyprodukował płytę "This One's On Me", wydaną w 1978 nakładem EMI). Istnieje rownież rozszeżona wersja utworu (tzw. extended), zarówno w wersji audio jak wideo. Wideo jest przyjemne, ukazuje całą trójkę przygotowującą się do kręcenia klipu, śmiejącą się itd. Muzycznie wolę wersję albumową. Poniżej lista singli "The Great Pretender".
Roger wyprodukował remix singla "Dancerama". Dla miłośników muzyki lat 80-tych wyłącznie!
Całkiem inna wersja queenowego utworu "Who Wants To Live Forever" zaśpiewana przez dwoje dzieciaków. Utwór inaczej zaaranżowany, nowa ścieżka perkusyjna Rogera. Wideo do tego utworu obejrzeć można na Queen GVH II.
Oryginalnie wersja na potrzeby British Bone Marrow Donour Appeal - Brian do dziś wspiera akcję BBMDA (pomoc w sprawie szpiku kostnego).
Rock Aid Armenia to zbiór muzyków, którzy w celu charytatywnym nagrali remake hitu Deep Purple z 1972 roku, "Smoke On The Water". W tej wersji zagrało dwóch muzyków Deep Purple, Ian Gillan (wokal) i Ritchie Blackmore (gitara). Wszyscy muzycy grali razem, jedynie Ritchie nagrał swoje partie oddzielnie. Pozostali muzycy to: Brian May (gitara), David Gilmour (gitara), Chris Squire (bas), Bryan Adams (gitara, wokal), Paul Rodgers (wokal) i inni... ale najlepsze było to, że Roger był tu jedynym perkusistą! Lubię tę wersję utworu, mimo iż jest kompletnie inna od wersji oryginalnej, bardziej w stylu czasów, w których wersja ta powstała.
Jest też wideo akompaniujące singlowi, a także wideo o nagrywaniu utworu. W obu pojawia się Roger. Wspaniały wokal Gillana. Utwór w tej wersji pojawił się również na "The Earthquake Album" (Mega Records MRLP 3171, W.Germany). Utwór "Smoke On The Water '90" produkowali Gary Langan i Geoff Downes. Producent wykonawczy i Talent-koordynator: Jon Dee. Produkcja uzupełniająca i remiks: David Yorath. Inżynier remiksu: Mark 'Tufty' Evans dla Surrey Sound Productions. Utwór remiksowany w Surrey Sound Studios (1990 Life-Aid Armenia Records). Poczytaj więcej o wideo Rock Aid Armenia.
"The Stonk" to kolejny z serii singli charytatywnych. Całkiem dobrze sobie radził osiągając pierwszą pozycję na brytyjskiej liście przebojów. Był to singel przygotowany dla organizacji charytatywnej o nazwie Comic Relief. Gra tu wielu znanych muzyków, a wśród nich Roger Taylor na perkusji. A oprócz niego są to: Dave Gilmour, Tony Iommi, Cozy Powell, Judie Tzuke i inni. Istnieje również teledysk do tego utworu. Singel utrzymany w stylu komicznym, nic porywającego. Poczytaj o teledysku.
W 1992 wydano album kompilacyjny "The Epic Years" (CD: Epic 472422 2), z którego pochodzi singel "Radio". Roger gra tu na bębnach. Surowa perkusja Rogera. Istnieje wideo do tego utworu, w którym pojawia się Taylor.
Roger Taylor wystąpił gościnnie u Jonathana Perkinsa na płycie "Draining Venus" w utworach: "Highway 45" (piła łańcuchowa), "She's Rich" (perkusja), "This Way Up" (chórki). Na płycie oprócz Rogera pojawiają się inne znane ze współpracy z Rogerem osobistości: Matt Exelby (gitara) i Keith Prior (płyta i tournee "Electric Fire"), Phil Spalding (basista); producentami są Joshua J. Macrae (The Cross i solowy Taylor oraz praca w studiu Taylora) oraz Chris Thomas i sam Jonathan Perkins. Na gitarze gra także Chris Sheehan. Jonathan opisuje tę płytę jako "Spaghetti western dla przemysłowej Anglii". Perkins jest nam także znany ze wcześniejszej współpracy z Taylorem, przy okazji płyty "Electric Fire" - śpiewał w chórkach ("Pressure On") i na pierwszym koncercie promującym trasę "Electric Fire (Shepherds Bush Empire 14.10.1998 - gdzie zagrali utwór "She's Rich")". Prawie cała płyta "Draining Venus" została nagrana w studiu Rogera 'Cosford Mill', w 1997 i 1998 roku.
Lista utworów: "Draining Venus"
Na płycie znajdują się również podziękowania dla Rogera za "bycie Wspaniałym Gospodarzem". Insekty za pozwoleniem Millhanger Gardens (śmieszna notka o insektach w ogrodzie Rogera) i uwaga Debs Horses (konie Deb). Muzycy na płycie: Melvin Duffin (stalowy pedał), Keith Prior (bębny i perkusja), Kevin Geoffries (bas), Matt Exelby (gitara i harmonijka), Jonathan Perkins (klawisze i wokal), Chris Sheehan (gitara), Martin Chambers (chórki), Norman Wisdom (chórki), Jimmy Taylor (gitara), Billy Rumfit (puzon), James Brackley Cannon (saksofon, trąbka), Nick Pyall (gitara), Phil Spalding (bas).
Na składance "Bling" Volume I również pojawiają się utwory z udziałem Taylora, niestety te same: "She's Rich" (12-ty) i "Highway 45" (13-ty). Z ciekawostek związanych z Perkinsem i jego zespołem Miss World można nadmienić, że na płycie "Dead At The Country Club" pojawia się zapis o Debbie, partnerce Rogera: mianowicie zajmowała się ona garderobą zespołu Miss World w 1998 roku.
Roger był jednym z głównych wokalistów w utworze "That's The Way God Planned It" - śpiewał fragment zwrotki oraz chórki. Utwór pochodzi z płyty "SAS Band" (tzw. 'Blue', Bridge Recordings BRGCD25, 1997). Na płycie znalazł się również remake The Cross, "Dirty Mind" z albumu "Blue Rock" (napisany przez Edneya), lecz Roger nie brał udziału w jego nagraniu. Album produkowali Spike Edney i Robin Black. Producent wykonawczy: Andrew Brel. Nagranie i miks: Robin Black w Black Barn Studios, Ripley pomiędzy styczniem 1995 i kwietniem 1997; miks także w Mill Studios. Asystenci inżynierii dźwięku: Sasha Jankovic, Dino Crathern i Stuart Campbell. Mastering: Simon Heyworth w Chop'em Out. Projekt graficzny: Stuart Callerson.
Spis utworów:
Roger zaśpiewał w chórkach do utworu "Carnivorous Girl" z albumu "Ep.one" wydanego w roku 1999 przez wytwórnię Rogera Smashing Records. EPka zawiera 4 utwory. Zespół Matta Exelby'ego miał swoją stronę www.nakedsushi.com, która już dziś nie istnieje.
Roger zagrał na koncercie upamiętniającym Micka Ronsona. Z tej uroczystości wydano płytę CD o tytule "Mick Ronson Memorial", nakładem Pilot w 2001 roku w Wlk.Brytanii (specjalne trzypłytowe wydawnictwo, nr kat. NMC Pilot 94). Pierwsze tłoczenie (5,000 egzemplarzy) zawiera bonus dysk. Koncert 'pamięci' uświetnili: Roger Daltrey z The Who, Joe Elliott z Def Leppard, Steve Harley, Gary Brooker z Procol Harum, Bill Wyman z The Rolling Stones, Ian Hunter, Roger Taylor z Queen, Mick Jones z The Clash, wskrzeszeni Spiders From Mars z Joem Elliottem i Billem Nelsonem i Glen Matlock z The Sex Pistols. Limitowana edycja CD zawiera wideo 'A Kind Of Magic' (śpiewane przez Rogera) i 'All The Young Dudes' (z Rogerem na perkusji). Roger także gra na perkusji w jeszcze jednym utworze: "Summertime Blues").
Lista utworów:
disc: 1
disc: 2
disc: 3 - audio and visual of:
Roger pojawia się na albumie Micka Ronsona pt. "Heaven And Hull", który wydano w roku 2001. To ostatni album Ronsona nagrany przed jego śmiercią w 1993 roku. Kilku gości asystuje w nagraniu, lista utworów jak następuje:
"Heaven And Hull"
Nr kat.: 5099747474224. Skład: Mick Ronson - wokal, różne instrumenty; Sham Morris - wokal, gitara akustyczna, klawisze, bas, programowanie; Keith Scott - gitara; John Webster - klawisze; Rene Wurst, Peter Kinski - bas; Martin Barker, Mickey Curry - bębny; John Deacon - bas, Peter Noone - bas; Martin Chambers, Phil Collen, Chrissie Hynde, Ian Hunter - wokal; David Bowie, Brian May - gitara, Joe Elliott - wokal; Roger Taylor - perkusja (w "All The Young Dudes"); John Mellencamp. Producenci: Mick Ronson, Sham Morris, Bruce Fairbairn.
SAS Band to zespół Spike'a Edneya, wieloletniego (koncertowego) klawiszowca Queen. Roger wystąpił kilkakrotnie z SAS Band, dwie rzeczy wydano oficjalnie. Na omawianym albumie pojawiła się wersja "Radio Ga Ga" śpiewana przez Rogera na charytatywnym koncerice na rzecz Mercury Phoenix Trust/ BBMDA w Shepherds Bush Empire (19.02.2000). Ten coroczny koncert organizowany jest przez koordynatora MPT Maureen Barclay i Spike'a Edneya. Koncert został zarejestrowany w wersji audio i wideo. Album nazywa się "The Show" (wytwórnia ABM, ABMCD02, 28.03.2000).
Lista utworów:
Roger pojawił się na albumie "Sex, Age & Death" (Eagle EAGCD187, Niemcy, 2001). Na pewno w utworze "Inside Your Head", a Oficjalny Fanklub Queen podaje, że na całym albumie można znaleźć fragmenty z udziałem Taylora. Album nagrany został w domowym studiu Taylora, Cosford Mill. Noty w książeczce informują, że Roger gra na bębnach i śpiewa w chórkach.
Spis utworów:
Album reaktywujący Procol Harum. Utwór drugi. Tytuł płyty: "The Well's On Fire", rok wydania 2003 nakładem Eagle Records (EAGCD209, Niemcy). Tytuł utworu: "Shadow Boxed". Rogera słychać dobrze w chórkach refrenu następującego po drugiej zwrotce. Niezbyt wielka rola. Album nagrany był w studiu Rogera Cosford Mill, a produkowany przez byłego członka The Cross, Josha J. Macrae.
Spis utworów:
Roger zgodził się produkować i może zagrać na perkusji na singlu charytatywnym Twisted X z udziałem Outl4w w utworze "Summer Of Rock'N'Roll". Sesja nagraniowa miała miejsce 29-go czerwca 2005. Singel ukazał się w 2005 roku nakładem Universal.
9-go sierpnia 2006 Felix Taylor założył swój blog pod adresem www.myspace.com/felixandarty/ . Następnego dnia dodał na nim swój nowy utwór, utrzymany w stylu reagge singel "Woman You're So Beautiful". Całość śpiewa Felix i jest to jego debiut studyjny. Perkusja, napisanie utworu, słowa i śpiew słów "Pain in the ass" zawdzięczamy Rogerowi. Na okoliczność nowego utworu przeprowadzono wywiad z Felixem (pytania zadawali użytkownicy forum www.queenonline.com). Powstały trzy wersje utworu:
Kup utwór: Main Mix Dance Hall Mix Mad Mix lub szukaj na iTunes w dziale reagge pod nazwą Felix + Arty.