Roger Taylor z Queen Rzadkie Nagrania fanstrona

"Z zawodu jestem muzykiem, to całe moje życie i nie chcę go stracić dla jakiejś łatwej emerytury"

Główna Nowości Biografia Dyskografia Rzadkie Nagrania Roger & Brian [ENG] Teledyski

Trasy koncertowe Wywiady Galeria Aktualizacje Linki Księga Gości English Version

Dyskografia poza Queen

Solo

"Electric Fire"

1998 Nightjar Productions Ltd. Płyta wydana przez EMI Parlophone 28 września 1998 r. Produkcja: Joshua J. Macrae i RMT. Nagrano w Cosford Mill Studios w Surrey. Mastering: Kevin Metcalfe w The Sound Masters.

Płytę promowały dwa single: "Pressure On" (wydany 28 września 1998 r. - pierwotnie wyznaczony na 21-go września, a jeszcze wcześniej na 14-go września) oraz "Surrender" (wydany 29 marca 1999 r. - pierwotnie miał się ukazać 22 marca). Roger Taylor nagrał tę płytę za jednym podejściem. Nie jest to kompilacja wcześniej nagranych utworów. Najprawdopodbniej Taylor nie planował trasy promującej nowe wydawnictwo. Jednak kiedy jego nazwisko znalazło się w Księdze Rekordów Guinnessa za najdłużej transmitowany na żywo przez internet koncert (z 24 września 1998 r.), a nowy album sprzedawał się całkiem nieźle, Roger zdecydował się na trasę po Wielkiej Brytanii. Koncerty odbyły się w marcu i na początku kwietnia 1999 roku.

Na japońskim wydaniu płyty znalazły się dwa dodatkowe utwory: "Nation Of Haircuts" (Club Cut) oraz "People On Streets" (Mashed).

Na "Electric Fire" znalazł się jeden cover - "Working Class Hero" Johna Lennona. Dla mnie wersja Taylora jest nieporównywalnie lepsza, choć wiem, że uważa się, iż nie powinno się ulepszać rzeczy, które są uznawane za dobre. Aranżacja wersji Taylora jest znacznie bogatsza. Wersja Lennona wydaje się prostsza, a Taylora bardziej skomplikowana. Słuchając wersji Lennona zwraca się uwagę głównie na słowa. W przypadku wersji Taylora liczy się także muzyka i nastrój całości. Wersja Lennona jest bardziej 'senna' i przez to trochę nudnawa - mimo, iż lubię wiele jego piosenek.

Według Taylora "Surrender" to numer o tym, co dzieje się na codzień w domu, o braku miłości i nadziei, o pustce. "A Nation Of Haircuts" to w szczególności "niespodzianka dla mieszkańców Wielkiej Brytanii" - czyli o nich. "Believe In Yourself" to rzecz o wszystkich tych, którzy są nieśmiali i brakuje im pewności siebie. "No More Fun" zachęca do dobrej zabawy w muzyce. Możliwe, że Taylor ma na myśli muzykę współczesną, w której brakuje rocka.

Płyta ukazała się również w wersji winylowej, na pomarańczowej płycie. Zmieniono tu kolejność utworów. Do "People On Streets" układ jest taki, jak w wersji kompaktowej. Ostatni utwór na stronie A to "No More Fun". Następnie "The Whisperers" i dalej znowu tak jak w wydaniu CD, oprócz utworu nr 8, czyli "No More Fun". Winyl brzmi naprawdę dobrze. Na końcu czarnej płyty nie padają słowa z wersji CD (7 sekund po zakończeniu ostatniego utworu) - "One Night Stand", które były hasłem (tytułem), dzięki któremu można było - w momencie premiery płyty - odsłuchać dodatkowy utwór na stronie Rogera.

14 października 1998 r. Taylor zagrał specjalny koncert z okazji wydania płyty, na którym pojawili się gościnnie Treana Morris i Jonathan Perkins (oboje śpiewają na płycie).

Treana Morris i Jonathan Perkins zaśpiewali z Rogerem w "Surrender". Treana towarzyszyła Taylorowi na całej trasie w 1999 r. - jako support oraz występując w chórkach. Perkins wystąpił z Taylorem tylko raz we wspominanym wcześniej koncercie z 1998 r. Obecnie Treana Morris pojawia się czasami na scenie z Taylorem podczas charytatywnych koncertów z jego udziałem. Na codzień śpiewa w grupie Wiredaisies.

W pierwotnej koncepcji płyty kolejność utworów miała być następująca: "Pressure On", "No More Fun", "A Nation Of Haircuts", "Tonight", "Surrender", "Is It Me Or Is It You?", "Believe In Yourself", "Where Are You Now", "People On Streets", "Working Class Hero", "The Whisperers", "London Town Come On Down".

Single winylowe

Roger Taylor Pressure On Roger Taylor Pressure On Roger Taylor Pressure On

Single tzw. picture disc

Roger Taylor Surrender Roger Taylor Surrender Roger Taylor Surrender Roger Taylor Surrender

Single CD

Roger Taylor Surrender Roger Taylor Surrender Roger Taylor Surrender Roger Taylor Surrender Roger Taylor Surrender Roger Taylor Surrender Roger Taylor Surrender Roger Taylor Surrender Roger Taylor Pressure On Roger Taylor Pressure On Roger Taylor Pressure On Roger Taylor Pressure On Roger Taylor Pressure On Roger Taylor Pressure On Roger Taylor Pressure On Roger Taylor Pressure On Roger Taylor Pressure On Roger Taylor Pressure On Roger Taylor Pressure On

"Happiness?"

1994 Nightjar Productions Ltd. Płyta wydana przez EMI Parlophone 9 września 1994 r. Produkcja: Joshua J. Macrae. Asystenci: Mike Stock i Tal Miller. Nagrano w Cosford Mill Studios w Surrey i One On One Recording w Los Angeles ("Foreign Sand"). "Foreign Sand" nagrano, a potem wykonano na żywo (Nara, 22 maja 1994) z udziałem gwiazdy japońskiego rocka, członka grupy XJapan - Yoshiki. Utwór ten wykorzystano też dla potrzeb telewizyjnego show. "Foreign Sand" jest dedykowane Rory.

Japońska wersja albumu miała "Final Destination" (remake The Cross) zamiast "Dear Mr Murdoch". Utwór "Final Destination" był stroną B do singla CD "Foreign Sand" w Europie.

Utwór "Dear Mr Murdoch" wcześniej nagrał zespół The Cross, lecz nie umieszczono go na albumie z powodu nie przedłużenia kontraktu z wytwórnią EMI. Nie wiem jak brzmiała wersja The Cross i jak różniła się od tej z płyty "Happiness?". W utworze znalazło się także coś poza samą muzyką - wymowa słów skierowanych do Ruperta Murdocha, swoista walka Rogera z potentatem australijskim, który swoimi pieniędzmi zagranął angielski eter i lotnictwo. Jak śpiewa Roger: który "kontroluje połowę naszych mediów". Utwór użyto ponownie, jako stronę B, kiedy wydawano singel "Pressure On".

"Nazis 1994" to utwór, który powstał w następstwie obejrzenia przez Rogera programu telewizyjnego o nazistach, o wojnie i o tym, co robiono z Żydami. Świat czasem źle rozumie tę sytuację, naziści zrobili to Żydom i Polakom, ale także innym narodom, a że miało to miejsce na terenach polskich, to łatwo wierzyć, że to Polacy zrobili. Wideo do tego utworu pokazuje widzowi Hitlera z wydłużonym nosem itp. Utwór w wersji oryginalnej był zakazany w Wielkiej Brytanii, nie wolno było go pokazywać w telewizji (np. MTV) ani odtwarzać w radiu. Lecz poinformowano w MTV o fakcie zakazu. Roger zmienił więc kilka słów i powstała obecna wersja albumowa. Oryginalna wersja znana jest pod nazwą "Banned version". Użyto jej w kilku remiksach utworu (dostępnych na singlach "Nazis"). Więcej o tym w sekcji solo mojej strony.

Ostatni wymieniony tutaj utwór to "Old Friends", napisany z myślą o Freddiem i śpiewany na żywo dla Freddiego. To opowieść o życiu z Freddiem, krótkie wspomnienia, wielkie podziękowanie w bardzo gustownym stylu. Spokojny kawałek.

Single winylowe

Roger Taylor Happiness Roger Taylor Happiness Roger Taylor Happiness Roger Taylor Foreign Sand Roger Taylor Foreign Sand Roger Taylor Foreign Sand Roger Taylor Nazis 1994 Roger Taylor Nazis 1994 Roger Taylor Nazis 1994 Roger Taylor Nazis 1994 Roger Taylor Nazis 1994 Roger Taylor Nazis 1994 Roger Taylor Nazis 1994

Single tzw. picture disc

Roger Taylor Happiness Roger Taylor Happiness Roger Taylor Happiness Roger Taylor Happiness Roger Taylor Foreign Sand Roger Taylor Foreign Sand Roger Taylor Foreign Sand Roger Taylor Foreign Sand

Single CD

Roger Taylor Happiness Roger Taylor Happiness Roger Taylor Foreign Sand Roger Taylor Foreign Sand Roger Taylor Foreign Sand Roger Taylor Foreign Sand Roger Taylor Foreign Sand Roger Taylor Foreign Sand Roger Taylor Foreign Sand Roger Taylor Foreign Sand Roger Taylor Foreign Sand Roger Taylor Nazis 1994 Roger Taylor Nazis 1994

Single kasetowe

Roger Taylor Foreign Sand Roger Taylor Foreign Sand Roger Taylor Nazis 1994 Roger Taylor Nazis 1994

"Strange Frontier"

Wydany w EMI (Capitol w USA) 25 czerwca 1984 (UK, nr kat. EMI/RTA1) i 3 lipca 1984 (USA, nr kat. SJI 2357). Produkcja RMT, David Richards i Mack. Nagrany w Mountain i Musicland Studios. Na albumie mamy trzech muzyków gościnnie, John Deacon i Rick Parfitt (ze Status Quo) w utworze "It's An Illusion" i Freddie Mercury w chórkach "Killing Time". Ten album wydano ponownie w formie CD 5 maja 1996.

Poniżej kilka utwórów, o których warto wspomnieć. Pierwsze z nich to "Man On Fire" i "Strange Frontier", oba są najbardziej znanymi solowymi utworami Rogera. Oba grano wiele razy na żywo, nawet z The Cross (szczególnie "Man On Fire", który dodano nawet jako stronę B do "New Dark Ages" w 1991 roku). To są typowe świetne kompozycje Taylora. Z tego co mi wiadomo, "Strange Frontier" jest najbardziej lubiany przez fanów (fanki!) Rogera. Kiedy grał na żywo, słuchacze byli najbardziej szczęśliwi, kiedy Roger śpiewał właśnie ten utwór. Dla mnie lepszy jest "Man On Fire". Poza tym wykonywano go troszkę inaczej niż brzmiał na płycie, a ze "Strange Frontier" tak nie było.

Kolejny dość ważny utwór to "Racing In The Streets", który jest coverem Bruce'a Springsteena. Wersja oryginalna tego utworu została umieszczona na płycie Springsteena pt. "Darkness On The Edge Of Town". Wersja oryginalna jest zdecydowanie wolniejsza niż wersja Taylora. Dla mnie nawet zbyt wolna. Podobają mnie się słowa o "'69 Chevy" (Chevrolecie rocznik '69) czy "Seven Eleven Store" (znany amerykański sklep, czynny od 7:00 do 23:00), czasem śmieszna, historia ludzi ścigających się na ulicach.

"Master Of War" to również cover, tym razem Dylana. Tutaj nie słychać takiej różnicy w tempie (w stosunku do oryginału), jest to ślamazarny utwór i w stylu typowym dla Dylana. No tak, ale to i tak Taylor aranżuje ten utwór, śpiewa w nim, więc nie ma mowy, by pozostał całkowicie dylanowski. Zdaje się, że to któraś już z kolei walka Taylora, śpiewa jakby chciał przekonać słuchaczy o prawdziwości słów zawartych w utworze, jakby miał ich nakłonić i aby dokładnie zrozumieli o co chodzi i jak okropne jest to, co ci mistrzowie robią.

Wersja singlowa "I Cry For You" jest remiksem przygotowanym przez Johna Deacona.

Ponadto warto zaznaczyć, że wersja promocyjna płyty długogrającej w Stanach Zjednoczonych różni się od późniejszej, powszechnej wersji płyty. Jej nr katalogowy to SJ-12357 (Capitol Records), a setlista wygląda jak następuje:

Strona pierwsza


Strona druga
Płyta posiada wkładkę z reprodukcją obrazu (tak jak w podstawowej wersji płyty) oraz teksty utworów, ale w kolejności zgodnej z podaną powyżej. Utwory nagrane są w tej samej wersji co na płycie podstawowej. Graficznie płytę odróżnia wybity złoty napis w prawym górnym rogu, zawierający m.in. "Property of Capitol Records, Inc." i "for PROMOTIONAL USES ONLY".

Single winylowe

Roger Taylor Beautiful Dreams Roger Taylor Beautiful Dreams Roger Taylor Strange Frontier Roger Taylor Strange Frontier Roger Taylor Strange Frontier Roger Taylor Strange Frontier Roger Taylor Strange Frontier Roger Taylor Man On Fire Roger Taylor Man On Fire Roger Taylor Man On Fire Roger Taylor Man On Fire Roger Taylor Man On Fire Roger Taylor Man On Fire Roger Taylor Man On Fire Roger Taylor Man On Fire Roger Taylor Man On Fire

"Fun In Space"

Wydana w EMI (Electra) 6 kwietnia 1981 (UK) i 9 kwietnia 1981 (USA). Produkcja RMT, nagrywana w studiu Mountain, w Montreux. Ten album wydano ponownie w formacie CD 5 maja 1996.

Nie ma jakiejś szczególnej opowiastki towarzyszącej powstawaniu tej płyty, poza tym, że Roger miał pomysły, których nie mógł wykorzystać w Queen, więc zdecydował się nagrać je solo. Podpisał umowę z EMI i sam nagrał prawie cały album. Płyta powstawała w niesamowitym pośpiechu, dlatego też po latach Roger nie oceniał jej najlepiej. Zdecydowanie wolał "Strange Frontier". Z pomocy skorzystał przy grze na klawiszach, cała reszta nagrana była przez niego samego. W książeczce czytamy, że Roger ma nadzieję, iż płyta spodoba się słuchaczom, a jeśli nie to "pie*****e się". Nie zgadzam się. Niektórzy mogą NIE lubić albumu, co wcale nie znaczy, że album jest ZŁY. Z tego albumu utwór "Future Management" znalazł się w programie BBC 'Top Of The Pops' w 1981 roku. Niestety Roger jedynie udawał, że śpiewa w utworze, a całość odtwarzana była z taśmy. Mimo tego możemy zobaczyć Rogera "grającego" na czarnym Fenderze Telecasterze i na tle Creepy'ego z okładki płyty.

Och, zapomniałabym... magazyn fantasy "Creepy" zainspirował okładkę albumu. Iiii... to jedyna płyta Taylora wyprodukowana całkowicie przez niego.

Single

Roger Taylor My Country Roger Taylor My Country Roger Taylor Let's Get Crazy Roger Taylor Let's Get Crazy Roger Taylor Let's Get Crazy Roger Taylor Let's Get Crazy Roger Taylor Future Management Roger Taylor Future Management Roger Taylor Future Management Roger Taylor Future Management

Singel "I Wanna Testify"

Ten singel LP wydano 26 sierpnia 1977 roku. Nie wszedł na listy przebojów. Singlowi towarzyszy wideo. Wydanie holenderskie różni się od brytyjskiego: holenderskie ma okładkę ze zdjęciem na froncie i reklamą płyty "A Day At The Races" na tyle.

Roger Taylor I Wanna Testify Roger Taylor I Wanna Testify Roger Taylor I Wanna Testify Roger Taylor I Wanna Testify Roger Taylor I Wanna Testify Roger Taylor I Wanna Testify

The Cross

Roger Taylor, Spike Edney, Peter Noone,
Clayton Moss, Joshua J. Macrae

"Blue Rock"

Płyta wydana w EMI Electrola Germany 9 września 1991 roku. Wyprodukowana przez Marka Wallisa, inżynieria dźwięku Mark Wallis z Chrisem Lawsonem i Simonem Van Zwanenbergiem. Nagrywana w Real World Studios od lutego do sierpnia 1991 z muzykami sesyjnymi: Geoffrey Richardson (na skrzypcach i altówce), Helen Leibman (na wiolonczeli w "Baby It's Alright" i "Life Changes") oraz Andy i Claire Yates (chórki w "Baby It's Alright" i "The Also Rans"). Pomysł na okładkę The Cross i Richard Gray.

Single winylowe

The Cross New Dark Ages The Cross New Dark Ages

Single CD

The Cross Life Changes The Cross New Dark Ages The Cross New Dark Ages

"Mad: Bad: And Dangerous To Know"

Wersja CD płyty ma dodatkowy utwór "Foxy Lady" (Hendrix). Album wydany w EMI Electrola (lecz nie w Stanach) 26 marca 1990. Produkcja The Cross i Justin Shirley Smith. Inżynieria dźwięku Justin Shirley Smith. Nagrywana w Mountain Studios, Montreux od września do grudnia 1989. Pomysł okładki The Cross, Stephen Bliss i Richard Gray.

"Old Men" zwraca moją uwagę słowami... mają coś wspólnego z słowami utworu "Dear Mr Murdoch". Coś na kształt taylorowskich bitew słownych.

Single winylowe

The Cross Final Destination The Cross Final Destination The Cross Final Destination The Cross Liar The Cross Liar The Cross Power To Love The Cross Power To Love The Cross Power To Love The Cross Power To Love

Single CD

The Cross Final Destination The Cross Final Destination The Cross Liar The Cross Liar The Cross Power To Love The Cross Power To Love The Cross Final Destination The Cross Final Destination

"Shove It"

Utwór "Feel The Force" był wydany wyłącznie na amerykańskiej wersji albumu. Także kolejność utworów na wersji amerykańskiej różni się od kolejności wydania europejskiego. Wersja z UK w formie CD ma dodatkowo "The 2nd Shelf Mix", który jest jedynie remiksem "Shove It" (dłuższa wersja). Śpiew w "Heaven For Everyone" jest Freddiego na wersji europejskiej, a Rogera na wersji amerykańskiej. Album wydano nakładem Virgin 25 stycznia 1988 w Wielkiej Brytanii i 13 kwietnia 1988 w Stanach. Wyprodukowali go Roger Taylor i David Richards, a inżynierami dźwięku byli David Richards i John Brough. Album nagrywano w Mountain Studios (w Montreux), Townhouse (w Londynie), Air, Maison Rouge i Mediterraneo od sierpnia do grudnia 1987. Gościnnie wystąpili Freddie (w "Heaven For Everyone" i "Shove It" - wszystkich miksach) i Brian May na gitarze w "Love Lies Bleeding" (solo w środku).
Płyta doszła jedynie do 58. pozycji na liście przebojów w UK i spędziła tam zaledwie dwa tygodnie. Zespół nagrał specjalny program dla TV promujący tournée tej trasy, miało to miejsce 6 listopada 1987 i było sfilmowane przez British Thames Television w ich londyńskim studiu Thames Television (w ramach serii Meltdown).

Single winylowe

The Cross Manipulator The Cross Manipulator The Cross Manipulator The Cross Heaven For Everyone The Cross Heaven For Everyone The Cross Heaven For Everyone The Cross Heaven For Everyone The Cross Heaven For Everyone The Cross Heaven For Everyone The Cross Shove It The Cross Shove It The Cross Shove It The Cross Shove It The Cross Shove It badge The Cross Cowboys And Indians The Cross Cowboys And Indians

Single CD

The Cross Heaven For Everyone The Cross Shove It The Cross Cowboys And Indians The Cross Cowboys And Indians Virgin Value

Single kasetowe

"Gettin Smile"

Smile were: Tim Staffel, Brian May, Roger Taylor

Ten album został wydany jedynie w Japonii, 23 września 1982 roku. Nagrany w studio Trident i De Lane Lea w 1969. Produkcja John Anthony i Fritz Freyer. W tamtym czasie, w 1969, Smile wydali jedynie singel, lecz nie odniósł on sukcesu na listach przebojów. Piosenki Smile wydano ponownie w 1997 roku na CD, choć album nazwano inaczej ("Ghost Of A Smile"). W tych wczesnych latach ery Smile słyszymy głos Taylora we fragmentach "April Lady", które brzmią:
"(...) It's been good to have you around, (...) You've done a lot for the folks in this town".

Numery katalogowe

Smile Gettin Smile Smile Ghost of a Smile

Singel

© Projekt i treść Tigerlily aka Rory Eleanor

E-mail: tigerlily@queenzone.com